ذکر نقله موافق و مخالف و آنچه آن دو از اشخاص حقیقت مشاهده میکنند

بدان ای مفضل که هر منتقل شونده ای که از دو گروه منتقل میشود اشخاص حقیقت را هنگام نقله مشاهده میکند، هر کس حال پسندیده و معرفت افزون داشته باشد، او را خندان و شادمان و مسرور می یابی و اگر از منکران و مراتب شیاطین باشد او را رنگ پریده و خشمگین و اندوهگین و گریان می یابی که دم و بازدمش زیاد میشود و بر آنچه از او خارج میگردد تاسف میخورد، اگر از کسانی باشد که به سوی امور ناخوشایند در مسوخیت منتقل میشود از ورود به آن حذر میکند، پس او را میبینی که خود را میکشد و دستش را میگشاید و قصد میکند بر دو پایش بایستد و چشمان و نگاهش سرگردان است، همچنین او را در حالت مسوخیت بر همان وصفی که برایت گفتم می یابی، او را در هر دو حالت یکسان میبینی، عرض کردم ای مولای من منت تو بر بنده ات بزرگ است همانا من از آنچه برایم وصف کردی میبینم که پیرمرد بزرگ هنگام نقله رنج عظیمی میکشد پس میگویم این به سبب همان چیزی است که از مخالفت و انکار و جحود او برایم ذکر کردی و همانا میبینم که طفل کوچک نیز مانند پیرمرد بزرگ و حتی عظیم تر از او رنج میکشد، مولایم عز عزه فرمود ای مفضل گویی تو میگویی فقط مردی میانسال یا پیر به سوی مسوخیت منتقل میشود، چرا که او به گناهش معترف است و به سبب جحود و کفر و انکار و عنادش سزاوار آن است، و