بدان ای مفضل! که این امر در سایر کائنات نیز موجود است و اگر این نبود نه کَونی (هستی) بود و نه مکانی، همانا مولای تو هیچ چیز از اراده اش را در مورد کسی که آفریده از مطیع و مخالف از دست نمیدهد و او در ایشان و برایشان آن را با کَون (هستی) واحدی پیگیری میکند و تنها در اهل معرفت به سبب اقرار و پذیرششان می افزاید و در اهل جحود و انکار و نادانی به سبب مخالفت و کفرشان میکاهد، هر که پذیرفت و اقرار کرد پاک و صاف میشود و بالا میرود و رفعت می یابد و در وجود خویش به سبب معرفتش می افزاید و هر که انکار کرد و از پذیرش سر باز زد در وجود خویش به سبب نادانی و کفرش میکاهد، از اینجاست که واجب شد هر شخصی در آنچه سزاوار آن است در وقت نقله و پس از آن جای گیرد به اندازه کاستی و فزونی در حالی که در آن است از کفر و ایمان.