هنگام سخن گفتن زبان چگونگی امور آشکار میشود و همچنین اگر ببوید یا بچشد یا بشنود یا عزم کند یا اراده نماید پس آن عزم و اراده و شنیدن و بوییدن و سخن گفتن از آن عقل است و زبان بیانگر و مترجم آن جوهر است، و جایگاه و مَثَل او مانند فرستاده ای است که فرستنده اش او را به امری فرستاده و به رساندن آن فرمانش داده است، پس آنچه را به آن مامور شده میرساند، او از حقیقت عقل ادا میکند پس زبان فرستاده است و عقل فرستنده، که به اعضا امر و نهی میکند، هر یک از اعضا که با او مخالفت ورزد مانند کسی است که با دعوت حق مخالفت کرده است و هر یک از اعضا که از او اطاعت کند مانند کسی است که دعوت حق را اجابت