سینه‌هایشان به ودیعه می‌سپارند، این صراط ایشان است و ایشان برای آن خزانه‌دار خواهند بود به تحقیق خداوند آنان را سبب نجات برخی بر برخی دیگر قرار داده است تا اینکه دعوت را در رجعت بیضاء بر ایشان آشکار سازد.

بدان ای مفضل که هر علم باطنی از علم حقیقت که پس از آن غیبت بر ایشان آشکار می‌گردد، صراط طالب است، آن را می‌پوید و قصد خود را می‌جوید و به تحقیق از آن به واسطه فرموده خداوند تعالی آشکارا بیان فرموده است:﴿و گفتند افسانه‌های پیشینیان است که آن را نوشته است و آن بامداد و شامگاه بر او املا می‌شود﴾(¹) «این نوشته‌ها در حقیقت گزارش‌ها و روایت‌هایی از مقامات و مراتب‌اند؛ آنچه در هر مقام هنگام ظهورش از دلایل و نشانه‌ها آشکار شده، ثبت و نگهداری گردیده است، آنگاه که نوبت به مقام غیبت رسید، آن مقام جایگزین مقام مشاهده شد، و از آنجا که اخبار و روایت‌ها به نوعی موجب یقین و دیدن باطنی می‌شوند، برای اهل حقیقت این مسیر به راهی روشن، روشی استوار، مقصدی معین، مسلکی پایدار و مقصودی والا بدل گشت که به سوی آن می‌کوشند و در آن توقف می‌کنند، تا هنگام ظهور مولای تو، در آن زمان، این امر همچون مشاهده مستقیم گوینده‌ی آنچه نوشته و بر آنان القا شده خواهد بود؛ و بدین‌سان، این روش و مقصد، راهنمای دیگران نیز خواهد شد،»: ﴿ما را به صراط مستقیم هدایت کن﴾(²) و آن همان چیزی است که آن را حفظ کردند و نقل نمودند و به سوی طالبان اقرارکننده