است،گفت و از ظرافت آن آشكار كردن همسران و فرزندان در ميان ايشان است در حالی كه او خود در كتابش آن را از خود نفی می‌كند و می‌گويد:﴿خداوند فرزندی ندارد،﴾(¹)، و سخنش: ﴿همسری و فرزندی ندارد﴾(²)، و سخنش: ﴿و يهود و نصاری گفتند: ما فرزندان خدا و دوستان او هستيم﴾(³)، و سخنش: ﴿يهود گفتند: عزير پسر خداست﴾(⁴)، و سخنش: ﴿نصاری گفتند: مسيح پسر خداست﴾(⁵)، و در سوره ی توحید: ﴿بگو او خدای احد است ❁ خدای صمد ❁ نه می زاید و نه زاده شده است ❁ و هیچ کس شبیه او نیست﴾(⁶).

در حالی که او والد و برادران و همسران و فرزندان را پديد آورده است، و نشان داد كه در این جهان او والد و برادران و همسران و دارد، پس از تمام اين وجوه كدام يك ظريف‌تر است؟ اين يا آنچه گذشت؟