از او می‌گيرد، دانايی، شناخت، اعتماد و يقينش را به واسطه‌ی آنچه از يتيم بر او آشكار می‌سازد، افزايش

می‌دهد، پس هرگاه در آن هنگام پايداری كند و نلغزد و شك نكند، سزاوار می‌شود كه به فضل مولايش بر او و احسان او به وی، برسد به اينكه از باب، دانش مولايش را به صراحت، به كشف و به عيان بشنود، پس در اين حال، پس از مشاهده، برای او ديدن با نظر حاصل می‌شود و همه‌ی احوالی كه در تمام عقبه ‌ها برايش پيش آمده بود، برای او جمع می‌شود، پس او اگر بخواهد غايب است، و اگر بخواهد حاضر، و شاهد، و ثابت، و مشاهده‌گر، و شنونده است، و هيچ چيزی از خواست، اراده و مقصودش بر او پنهان نمی‌ماند، و در آن هنگام سببی از اسباب خداوند و حجتی برای دوستانش و انتقامی بر دشمنانش خواهد بود، و چراغی كه به آن روشنايی طلبيده می‌شود، و جايگاهی كه به آن اشاره می‌شود، و مقصدی و مطلوبی خواهد بود.

و در اين حال شش گردنه از مسير صراط را گذرانده و به گردنه‌ی هفتم رسيده است، و بر او واجب است كه هنگام رسيدن به آن، كوشش، طلب، پايداری، جمع كردن اراده‌ی قوی و افزودن در تعبد را داشته باشد، پس هرگاه هفت گردنه برای او كامل شود، پس از آن ظهور مولايش برای او، و مشاهده‌ی او.