و در تورات و انجیل گفت: « به داوری‌ای كه با آن داوری می‌كنيد، داوری می‌شويد و به پيمانه‌ای كه با آن می‌سنجيد، برای شما سنجيده می‌شود»(1) سپس آن را در كتاب روشن ساخت و آن را عبرت قرار داد، سپس بعد از آن فرمود: راهی كشيده(صراط ممدود) شده است و وصف صراط و ذكر آن در قرآن بسيار است، و ذكر كرد كه هفت گردنه(عقبه) دارد، و اينكه از شمشير تيزتر و از مو باريك‌تر2 است، و اينكه در آن بالا رفتن و پايين آمدن3 است، و آن را با ويژگی‌هايی وصف كرد كه خردها را حيران، دل‌ها را ترسان و عقل‌ها را سرگردان ساخت.
الهوامش
1إِنْجِيلُ مَتَّى: ٢:٧ وفي نسخة أخرى: (بِالدِّينِ الذِي تُدِينُ بِهِ تُدَانُ وَبِالكَيْلِ الذِي تَكِيلُ بِهِ تُكَالُ) ولقد صوبناه من خلال (إنجيل متّى 7: 2)
2يحيى بن معين قال مولانا ابي شعيب محمد بن نصير النميري منه السلام وإليه التسليم: ( إهدنا الصراط المستقيم ) فالصراط هو مولانا علي الأزل القديم، والصراط أحد من السيف وأدق من الشعرة، ودقته تعني الإقرار له بالربوبية، وتنزيهه عن الصُور الحسية«یحیی بن معین گفت مولانا ابی شعیب محمد بن نصیر النمیری منه السلام و إلیه التسلیم در معنبی اهدنا الصراط المستقیم فرمود:پس صراط همان مولانا علی ازل قدیم است و صراط تیزتر از شمشیر و باریکتر از مو است و دقت و باریکی آن به معنای اقرار به ربوبیت اوست و منزه دانستن او از صورت های حسی (جسمانی و مادی)»
3عَنْ حَفْصْ بْنْ غِيَاثْ قَالَ وَصْفُ اَبُوعَبْدَالَلَهْ عَلَيْهِ اَلسَّلَامُ ( اَلصِّرَاطُ ) فَقَالَ أَلْفُ سَنَةِ صُعُودِ وَأَلْفِ سَنَةِ هُبُوطِ وَأَلْفِ سَنَةٍ حَدَّالْالمصدر: تفسير القمي:« ز حفص بن غیاث گفت ابوعبدالله عليه السلام صراط را توصیف کرد پس فرمود هزار سال بالا رفتن و هزار سال پایین آمدن و هزار سال هموار»