أنادي أنك أنت الملحمة التي يميز الله فيها أصحابك عند النور والظلمة ويُكرم أقواماً بهوان أقوام لقوله تعالى (فأيدنا الذين آمنوا على عدوهم فأصبحوا ظاهرين)(¹).

از یونس بن ظبیان روایت شده که سیّد ابی الخطّاب منه السلام فرمود: بر شما باد به این شخص، یعنی مفضّل بن عمر منه السلام همانا در او جانشینِ جانشین و تأویلِ آنچه در مصحف است، وجود دارد، پس رأی او را همراه خود بگیرید و فرمانبردار امر او باشید، که حلقه‌های کمربندها تنگ شده و زمان بر اهل خود چرخیده است، یونس گفت: و من همراه وصیت او، به مفضّل نگاه می‌کردم و او مانند مادیانِ حامله در ماه آخر بود، پس ابوالخطّاب به مفضّل فرمود: امشب بمان، که به راستی به من ندا داده شد که تو همان جایگاهی هستی که خداوند در آن، اصحاب تو را هنگام [ظهور] نور و ظلمت از هم جدا می‌کند، و به واسطهٔ خواری قومی، قوم دیگری را گرامی می‌دارد، به دلیل سخن خداوند متعال: فَأَیَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ، پس کسانی را که ایمان آوردند بر دشمنشان تأیید کردیم، پس پیروز شدند.