المفضل: يا ابن رسول الله لقد حسبت أن أكون قد أنزلت فوق منزلتي فقال عليه السلام: بل أنزلت المنزلة التي أنزلك الله بها(¹).

از عبدالله بن فضل هاشمی روایت شده که گفت: نزد صادق جعفر بن محمد عزّ عزّهم بودم که مفضّل بن عمر وارد شد، هنگامی که چشم مولا به او افتاد، به روی او خندید، سپس فرمود: به سوی من بیا ای مفضّل، قسم به پروردگارم که من تو را دوست دارم و دوست دارم کسی را که تو را دوست دارد، ای مفضّل، اگر همهٔ اصحاب من آنچه را که تو می‌دانی، می‌دانستند، دو نفر [نیز] با هم اختلاف نمی‌کردند، پس مفضّل به ایشان گفت: ای فرزند رسول خدا، به راستی گمان می‌کردم که مرا بالاتر از منزلت واقعی‌ام قرار داده‌اید، پس امام (علیه السلام) فرمود: بلکه به همان منزلتی وارد شده‌ای که خداوند تو را بدان وارد کرده است.

عن يونس بن ظبيان قال السيد أبي الخطاب منه السلام: عليكم بهذا يعني المفضل بن عمر منه السلام، فإن فيه خلف الخلف وتأويل ما في المصحف، فاستصحبوا رأيه وأتمروا لأمره، فقد تضايقت حلق البطان واستدار بأهله الزمان، قال يونس: وأنا مع وصيته أنظر إلى المفضل وهو كالمخاض في شهرها، فقال أبو الخطاب للمفضل: كُن الليلة، فقد