فقالوا: لابد: فقال: قد أقمت عليكم المفضل اسمعوا منه وأقبلوا عنه، فإنه لا يقول على الله وعلي الا الحق، فلم يأت عليه كثير شئ حتى شنعوا عليه وعلى أصحابه وقالوا: أصحابه لا يصلون ويشربون النبيذ وهم أصحاب الحمام ويقطعون الطريق والمفضل يقربهم ويدنيهم(¹).

از ابن ابی عمیر با اسنادش روایت شده که شیعیان هنگامی که ابوالخطّاب آن وقایع را به وجود آورد، نزد ابی عبدالله منه السلام رفتند و گفتند: مردی را برای ما بگمار تا در امر دینمان و آنچه از احکام نیاز داریم، به او پناه بریم، امام فرمود: شما به این نیاز ندارید، هرگاه یکی از شما نیاز پیدا کرد، به سوی من بالا می‌آید، از من می‌شنود و برمی‌گردد، گفتند: چاره‌ای نیست