از هشام بن احمر روایت شده که گفت: بر ابوعبدالله (عزّ عزّه) وارد شدم در حالی که می‌خواستم دربارهٔ مفضل بن عمر از او بپرسم، او در باغی از املاکش بود، در روزی بسیار گرم، و عرق بر سینه‌اش سرازیر بود، او [امام] آغاز به سخن کرد و فرمود: بله قسم به خدایی که جز او معبودی نیست، مفضّل بن عمر جُعفی است، (آنقدر تکرار کرد) تا جایی که [راوی] شمرد که سی و چند بار آن را می‌گوید و تکرار می‌کند، [امام] فرمود: او به راستی فرزند پس از فرزند است.

عن داود بن كثير الرقي قال مولانا الصادق عز عزه: المفضل بن عمر الولد بعد الوالد، هو عيبة علمي وحجتي وبابي، وموضع سري وجهري، وكذلك ابنه(¹).

از داود بن کثیر رَقّی روایت شده که مولای ما صادق (عزّ عزّه) فرمود: «مفضّل بن عمر، فرزند پس از فرزند است، او خزانهٔ علم من، و حجّت و باب من، و جایگاه سِرّ و آشکار من است، و فرزندش نیز چنین است.

عن مولانا الكاظم قال مولانا الصادق عز عزهما للمفضل بن عمر منه السلام: يا فضل الله ورحمته(²).