تاریکی در کنار نور و مقاوم در برابر آن
و بدان ای مفضّل، همانا تاریکی همواره همراه و مقاوم در برابر نور است، پس از آن جمله است شب و روز، و برپایی [قوانین] مولا در این دو [شب و روز] همراه با ظهور جاری است، بدون زوال و بدون افزایش یا کاهش در آن، بلکه [این نظام] به دوام مُلک [هستی] دائمی است؛ زیرا ظاهر و باطن در تمام دهر دو قسمت هستند: تاریکی و نور، و شب و روز، روز در بخشی از سال افزایش می‌یابد، پس شب کاهش می‌یابد، و در وقت دیگری از سال، شب افزایش می‌یابد، پس روز کاهش می‌یابد.
و همچنین قدرت و دعوت در زمانی طولانی آشکار می‌شود، و باطل در زمان دیگری خاموش می‌گردد، و دعوت حق پنهان می‌شود؛ همان‌گونه که این [حالت] در زمان نوح (عزّ عزّه) بود، نوح که همان اسم است، برپا ایستاد، سپس معنا با صورتی مانند صورت او ظاهر شد، بر آنچه که عامّه دیدند، به مدت نهصد و پنجاه سال، و در زمانی دیگر، کمتر از این مدت بود، تا زمانی که ما اکنون در آن هستیم.
و همچنین در آخر این قبّه چنین بود: همانا مولای تو شخص خود را از منکران و از اقرارکنندگانی که مستحق بودند، پنهان ساخت، و این به دلیل گناهانی بود که از آنان سر زده بود، پس دعوت باطل مدتی طولانی ظاهر شد، همان‌گونه که دعوت حق در ابتدا در عهد آدم به مدت نهصد و سی سال ظاهر بود.