پس باید اهل ایمان و توحید، مولایشان را ستایش کنند، بر آنچه از کمال نعمت خود بر دوستانش به آنان عطا کرده است، و آنان را از تاریکی رهانیده و از اهل نور قرار داده است، سپس معانیِ اهل خلاف، جحود و انکار را نیز به آنان نشان داده است.

و بدان ای مفضّل، همانا در عالَم نورانی، کسی هست که فضل خود را بر کسی که پایین‌تر از اوست می‌شناسد، پس برای او از خداوند افزایش، ارتقاء، و رسیدن به نهایت درجات را مسألت می‌کند؛ زیرا خداوند تبارک و تعالی فرموده است:: ﴿و برخی از آنان را بر برخی دیگر، درجات و مراتب برتری دادیم﴾(¹).

و گفت: ﴿و برخی از شما را بر برخی دیگر، درجات برتری داد﴾(²) سپس این [برتری] را در تمام مُکوَّنات (موجودات)، از عالَم علویِ بزرگِ نورانی و سُفلیِ کوچکِ بشری که صاحبان مراتب و درجات هستند، به وجود آورد، پس برتری آنان را بر کسی که در منزلت پایین‌تر از ایشان است، از عالَم خاکی، اهل اجابت، اقرار و معرفت آشکار ساخت.

سپس برتری این منزلت [اهل اجابت] را بر عالَم جحود و انکار آشکار نمود، و برتری عالَم جحود و انکار را تا زمانی که در بشریّت هستند، بر کسی که در فُسُوخیّه پایین‌تر از ایشان است، آشکار ساخت، و برتری کسی که در فُسُوخیّه است بر کسی که