می‌شود، نازل می‌گردد، و بر مسخ‌شدگان آشکار می‌شود که آنچه بر آنان عارض شده است، به واسطهٔ اعمالشان با مؤمنان بوده است، پس آنان آرزو می‌کنند که به بشریّت بازگردانده شوند تا بر نیکی کردن به مؤمنان بیافزایند.

اما هنگامی که به بشریّت بازگردانده می‌شوند، بر انجام زشتی نسبت به مؤمنان افزوده می‌گردد، پس مولا به دلیل آن عمل، آنان را به سوی مسوخیّت و دیگر انواع وَسخ، و رَسخ (جمود) بازمی‌گرداند؛ زیرا هرگاه به بشریّت بازگردانده شوند، توحید مولایشان را فراموش می‌کنند و بر اولیای او تجاوز می‌نمایند، پس [مولا] آنان را به سوی فَسخ، مَسخ، وَسخ، و رَسخ باز می‌گرداند، تا در آنجا به دست مؤمنان عذاب شوند همان‌طور که خداوند سبحانه فرموده است: ﴿با آنان بجنگید تا خداوند آنان را به دستان شما عذاب کند و رسوایشان سازد و شما را بر آنان پیروز گرداند و سینه‌های گروهی از مؤمنان را شفا بخشد﴾(¹).

پس این شرح را ای مفضّل، بشناس، و درک کن، و بفهم، و فقیهانه آن را فراگیر، که به راستی صراط پروردگارت را پیموده‌ای، و من در آن [صراط] بر تو واجب ساختم که نفْس خود را به کار بستن آنچه برایت شرح دادم و به تو شناساندَم، ملزم سازی؛ و اینکه تو نیز آن را برای کسی که پایین‌تر از توست، و برای کسی که به تو پیوسته است،