و این بدان جهت است ای مفضّل، که همانا خداوند تبارک و تعالی مال کافر، و جانش، و خانواده‌اش، و فرزندش، و روحش را به مؤمن بخشیده است، و کافر به واسطهٔ او [مؤمن] زندگی می‌کند، و اگر مؤمن نبود، کافر زندگی نمی‌کرد و طعم دنیا را نمی‌چشید، و هوا را تنفّس نمی‌کرد، و در هیچ حالی از احوال در زندگی خود متنعم نمی‌شد، و همانا کافران جاحِد، آنچه را که به واسطهٔ اعمال زیبایشان با مؤمنان به دست می‌آورند، به واسطهٔ مؤمنان است؛ و به واسطهٔ نیکی کردنشان به مؤمنان شادی‌ای به مؤمنان دست می‌دهد که کافرانی که سبب آن شادی شده‌اند، بر آن پاداش می‌یابند، پس برای آنان [کافران نیکوکار] در بشریّت، رفعت، توانگری، جاه و احوال نیکو خواهد بود، و در مسوخیّت نیز هنگامی که به آن بازگردانده شوند، مانند آن را خواهند داشت.

آری ای مفضّل، و [همچنین] به واسطهٔ مؤمنان و زشتکاری کافران نسبت به مؤمنان است که آنان [کافران] هلاک می‌شوند، و آنچه در بشریّت و مسوخیّت بر آنان نازل