مالکِ مالک، و آزاد، مالکِ بنده؛ و تمام این‌ها جزا و مکافاتی است از برخی به برخی دیگر.

مسوخیّت حق خود را می‌گیرد

و بدان ای مفضّل، همانا مسوخیّات هنگام هستی یافتنشان، بازگشتشان، و بازگشتشان به سوی بشریّت، و بازگشت دوباره‌شان به سوی مسوخیّت، انتقام و حقوق خود را می‌گیرند، و [هر موجودی] در هر نوعی از انواع آن [مسوخیّت]، که حلول در آن بر او واجب شده است، از نَسْخ، فَسْخ، مَسْخ، وَسْخ و رَسْخ بازگردانده می‌شود.

پس اگر آهنی در عهدی، سنگی را قطع کرده باشد، آن سنگِ قطع شده در زمانی دیگر و عهدی دیگر، به صورت قطع‌کنندهٔ آن آهن بازگردانده می‌شود، و هر فاعل (انجام‌دهنده) بازگردانده می‌شود، پس مفعولٌ به می‌شود، و هر صانعی، پس مصنوعٌ به می‌شود، مَثَل به مَثَل.

و همچنین سنگی که با آهن قطع می‌شود، آهن به صورت سنگ و سنگ به صورت آهن بازگردانده می‌شود تا آن را قطع کند، مَثَل به مَثَل،و همچنین آنچه از سرب، مس نقره و طلا باشد، به حالتی که در آن، آنچه [قبلاً] از آن در غیر آن [حالت] سر زده است، بر