پس باید عالَم این شرح را تعقّل کند، و این [نظام] ای مفضّل، در دو عالَم علوی و سُفلی جاری است؛ زیرا هر ظهوری که آشکار می‌شود، حجّت بر کسی است که در منزلت و رتبه پایین‌تر از اوست ای مفضّل، این را بفهم؛ چرا که آنچه به تو وعده داده بودم، برایت آشکار ساختم و شرح دادم.

ارادهٔ مولا و آغاز فرمانروایی

بدان ای مفضّل، همانا مولای تو اراده‌ای دارد که آن را در خلقش به انجام رسانده است؛ گاه آن را آشکار می‌کند و گاه پنهان، پس هرگاه آن را آشکار سازد، جزایی است در برابر آنچه پنهان کرده بود، و هرگاه آن را پنهان کند، جزایی است در برابر آنچه آشکار کرده بود.

پس از آن جمله است عالَم نورانی؛ هنگامی که آنان را همراه خود با ظهورش در بشریّت آشکار ساخت، پاداشی بود برای اعمالی که در [عالَم] نورانیّت از آنان گذشته بود و به واسطهٔ آن، مستوجب آن ظهور شده بودند.

و همچنین هنگامی که بر عالَم واژگون (مَنکوس)، یعنی اهل انکار و کفر ظاهر شد، و ذات خود را به آنان نشان داد، و آنان را به سوی خویشتن راهنمایی کرد، و به اقرار