از آسمان مشاهده می‌کردند، می‌شود، و همچنین آنچه از زمین مشاهده می‌شد و آنچه از عالَم علوی مشاهده می‌شد را نیز محجوب می‌سازد.

و همچنین خورشید در وقت و زمانی سلطه‌ای بر عالَم علوی دارد، اما بر عالَم سُفلی چنین سلطه‌ای ندارد، بلکه [عالَم سُفلی] آن را آرزو می‌کند، می‌خواهد و بدان متمایل است، پس اگر خورشید ظاهر شود، به آن شادمان می‌شوند، و اگر محجوب گردد، به خاطر آن دردمند می‌شوند و از فقدانش ناراحت می‌گردند.

و همین‌گونه است [قدرت]: در وقت و زمانی در عالَم سُفلی ظاهر و موجود است همان‌گونه که در عالَم علوی ظاهر و موجود بود، تا جایی که عالَم سُفلی از آن درد می‌کشد و خود را از آن حجاب می‌کنند و پس از آن همه میل و رغبت به آن، برای خود جایگزینی برمی‌گزینند، و برایشان پرهیز از آن و نهی از نزدیک شدن به آن وجود دارد، از بیم آسیب دیدن و ضرر آن، همان‌گونه که از آن منفعت بود، و این، صراط مستقیمی است که پروردگار تو تدبیر قدرت را در عالَم به برابری بر آن جاری می‌سازد.

و همچنین رعدها، و برق‌ها، و باران‌ها، و شبنم‌ها، و سایه و گرما و سرما، و برف و غیر از آن از افلاک و ستارگان، و آسمان و زمین، که اسامیِ ظاهر و باطنی برای آن‌ها واقع شده است، و اشخاص بشری و نورانی دارند، و آن‌ها [این موجودات] مراتب عالَم