و بدان ای مفضّل، همانا مولای تو در آنچه با آن ظاهر شد، ظهور نمود؛ از قبیل زاد و ولد، خویشاوندی سببی، و فرزندان،و او را در حال کودکی با بشریّت دیدند، تمام این‌ها برای اُنس گرفتن و آرامش دادن به خلق بود.

و همانا هر آنچه بر او جاری شده است، از عارضه‌های زیان، ستم، بیماری، کشته شدن، مرگ، و غیره که اظهار شده که بر او واقع شده است، در واقع بر ضِدّ (دشمن) واقع شده است، در حالی که عالَمِ واژگون (منکوس) گمان می‌کند که بر معنی واقع شده است، و حال آنکه [این عوارض] به عنوان مجازات بر ضدّ واقع شده است، به خاطر انکار و جحودش، هنگامی که مولایش آن چیزها [قدرت‌ها] را به او واگذار کرد، و او تسلیم نشد که آن‌ها از آنِ مولاست، بلکه آن‌ها را برای خودش برگرفت، و اهل جحود گمان کردند که امر همین‌گونه است.

پس به عنوان مجازات بر آن [انکار]، آن عذاب بر او [ضدّ] واقع شد؛ عذابی در تردید (تکرار) در قالب‌های خبیث، پلید، نجس، ملعون و ناپسند و انتقال در اجناس و انواع صورت‌های نکوهیده و ترکیب‌های سخت، پس عالَم در تمام این حالات از او نفرت می‌ورزد، و دل‌ها بر او سخت می‌شود، و [عالَم] از خداوند برای او طلب افزایش آنچه در آن است، می‌کند، و تمام مخلوقات، اعم از موافق و مخالف، او را لعنت می‌کنند.