بشر منسوب به معنی(علی عزعزه)

و بدان ای مفضّل، همانا بشری که به معنی(امیرالمومنین عزعزه) منسوب هستند، کسانی که این پیراهن را در بر گرفته‌اند و راضی شده‌اند که درباره‌شان گفته شود که آنان از فرزندان او هستند و به او خوانده شوند، و هنگامی که با این نسبت منسوب می‌شوند، افتخار می‌کنند و با آن بر عالَم برتری می‌جویند، و این بدان سبب است که مولایشان هنگامی که در میانشان ظهور کرد و خود را آشکار ساخت، این [نسبت] را به عنوان بخشش و عطا به آنان اعطا کرده بود، و آن فعل [اعطای نسبت] برای آنان مقدّم بر عملی بود که به واسطهٔ آن مستوجب این [نسبت] شدند، پس این منزلت رفیع و والا را در عالَم به آن‌ها داد و آنان را در جایگاهی بزرگ قرار داد، مگر نزد عارفان یکتاپرست، که آنان می‌دانند و یقین دارند که در ادعایشان به آن نسبت [فرزند خدا بودن] بر گمراهی هستند، با این وجود، در ظاهر امر، هنگامی که آنان [منسوبین] را می‌بینند، لازم است که آنان را احترام و بزرگ بدارند، هرچند به باطن باطل و ادعای آنان آگاه باشند؛ زیرا هنگامی که آنان را مشاهده می‌کنند و به جایگاه اسم و نسبت نظر می‌اندازند، معنا را بزرگ می‌شمارند و او را از ادعای آنان تنزیه می‌کنند.