و اگر [آن شخص] از کسانی باشد که جنایت و گناه کرده، شک نموده، دچار تردید و انحراف شده، و امر بر او مشتبه گشته است، به واسطهٔ آن مستوجب می‌شود که از آن [منزلت] تنزل کند، و آن پیراهن را از تن بیرون آورد و پیراهنی کدرتر تاریک‌تر و پست‌تر از پیراهنی که از تنش بیرون شده بود، بپوشد.

و بدان ای مفضّل، همانا این پیراهن‌هایی که عارفان و منکران آن‌ها را بیرون آورده‌اند، و هیکل‌هایی که برای آنان در بشریّت موجود می‌شود، از این جهت که رنج و سختی را تحمل می‌کنند، و در خاک پنهان می‌شوند، و دهرها و زمان‌ها بر آن‌ها می‌آید، و برای آن‌ها هول، بعث، نشور، حساب، و جزا است، همگی در یک منزلت برابر هستند، و آنان [منکران] در گمان و ادعای خود به این [آینده] صادق‌اند، جز اینکه از معرفت آن کور شده‌اند و آن را نمی‌شناسند، مگر اندکی از اهل صفا، منازل و درجات.

شناخت بدن ها

و بدان ای مفضّل، همانا هنگامی که هیکل‌های عارفان و مخالفان، و هیکل‌های صاحبان مراتب و درجات، در خاک نهاده شوند، مولا به آنان نشان می‌دهد که هیکل‌های مقاماتی که معنا، اسم، و باب به واسطهٔ آن‌ها ظهور کرده‌اند نیز به آن‌ها اضافه می‌شوند، و به آنان نشان می‌دهد که [این هیکل‌ها] با هیکل‌های شیاطین و ابالسه، اعم از مرد و زن، آزاد و بنده، سیاه و سفید، عرب و عجم، رومی و نبطی، و هاشمی‌نَسَب و طالبی