و ابلیس و قبیله‌اش منکران بودند، پس از آن وقت دانستند که چه کسی از او دوری کرد و چه کسی اجابت نمود، پس ابلیس با این قول معارضه کرد: ﴿من از او بهترم؛ مرا از آتش آفریدی و او را از گِل آفریدی﴾(¹) پس معرفت او نسبت به آنان از همان‌جا [آغاز شد].

و همچنین ای مفضّل، هنگامی که [ابلیس و پیروانش] در مسوخیّت حلول می‌کنند، پرده از [شناختِ] مؤمنان برایشان برداشته می‌شود، تا جایی که آنان را همان‌گونه که در روز اَظِلّه و دعوت یافته بودند، می‌یابند، پس اگر زبانشان برای سخن گفتن آزاد بود،