پس هنگامی که قدرت از آن وجودِ حاضر نزد آنان، با واسطهٔ آن شخص [صامت] آشکار شود، عالَم در این [ظهور قدرت] بر منازل، مراتب و درجات مختلفی هستند که هیچ یک از آنان قادر نیست از آنچه بر آن متوقف شده، فراتر رود؛ زیرا برخی از عالَم او را به رُبوبیّت (پروردگاری) می‌بینند، و برخی او را به نورانیّت حقیقی می‌بینند، و برخی او را به عُبودیت (بندگی) می‌بینند، و برخی او را مظلوم و یاری‌نشده می‌بینند، و بر این باورند که او به یاران و کمک‌کنندگان محتاج است، و اینکه او دارای نیاز و فقر است، و برخی او را به گونه‌ای می‌بینند که برای او در نزد آفریدگارش جایگاهی است، و او بر تسلط، عزت و منع تواناست.

اصل صراط

و این [همه] ای مفضّل، اَصل صراط پروردگار توست، پس آن را بشناس و درک کن، که همانا من آن را برای تو آشکار ساختم و شرح دادم، و من تو را سفارش می‌کنم که آن را برای همهٔ پیروانت که به معرفت و توحید اقرار دارند، شرح دهی، چرا که با شناختن این صراط است که پیمانشان صحیح می‌شود، رشدشان برایشان واضح می‌گردد، و به هدایت خود می‌رسند، و آن همان صراطی است که جز اهل مراتب و درجات و منازل عالیه، کسی در آن گام نمی‌نهد.