بر حق قیام نمی‌کند، و ظهورات خود را برای اهل پذیرش و اجابت آشکار ساخت در حالی که معنای آن [ظهورات] را از اهل جحود و انکار حجاب نمود.

ظهور مقامات

و بدان ای مفضّل، که همانا هنگامی که مقامی ظاهر و ناطق باشد، جایز نیست که مقام دومی ظاهر و ناطق شود، مگر زمانی که مقام اول، اراده کند که غیبت کند، پس [مقام اول] برای عالَم آشکار می‌سازد که با شخصی غیر از شخص اول ظهور کرده است؛ [این کار] به عنوان آزمایشی است بر خلقِ واژگونه (منکوس)، به سزای آنچه استحقاقش را دارند و کسب کرده‌اند، و او سبحانه، تغییر نمی‌کند، زائل نمی‌شود، و از حالی به حال دیگر منتقل نمی‌گردد، بلکه او اَحَد، اَبَد و سَرمَد است و از کیان خود متغیّر نمی‌شود، هرچند برای دیدگان آشکار شود، و تنها دیدگانِ بینندگان به خود را دگرگون می‌سازد، و قلوبشان را زیر و رو می‌کند، به سبب آن علّتی که بر آن‌هاست و آنان را به این کار وادار می‌کند.

و به راستی که من از شرح و بیان [برخی] سخن‌ها خودداری کرده‌ام که اکنون آن را برای تو آشکار می‌سازم و از تو می‌خواهم که آن را کتمان کنی، مگر از اهلش و کسانی که سزاوار آن هستند، و آن [راز] این است که: همانا خداوند عزّ و جلّ هنگام ظهورش با بشریّت و سخن گفتنش به زبان عرب، از جایی که آنان بودند، با آنان سخن گفت،