است، پس هنگامی که از آن خارج شوند، به سوی رُسوخیّت بازگردانده می‌شوند، همان‌طور که خداوند متعال فرمود: ﴿آنان که به آیات ما کافر شدند به زودی در آتش دوزخشان درافکنیم که هر چه پوست تن آنها بسوزد آنان را پوست دیگری جایگزین کنیم تا (سختی) عذاب را بچشند، که همانا خدا مقتدر و کارش از روی حکمت است﴾(¹)، و سخنش: ﴿بگو که شما سنگ باشید یا آهن ❁ یا آفریده ای از آنچه در ذهنتان سخت و دشوار می آید﴾(²) منظور از این [آیه] طلا، نقره، جواهرات و انواع رُسوخ است.

پس هنگامی که [مولا] ظهور و کشف را در میان آنان با اعلام دعوت تکرار کرد، و با معنویّت به ذات خود اشاره نمود، در حالی که اسم و باب او پیش روی او به وی اشاره کرده و بر او دلالت می‌کردند، اقرارِ اهل اقرار ثابت گشت، پس اجابت کردند؛ همان‌طور که در سایر دعوت‌ها هنگام ظهور و کشف اجابت کرده بودند، پس بر یقین و ایمانشان افزوده شد، و خداوند عزّ و جلّ دربارهٔ آنان فرمود: ﴿پس امروز کسانی که ایمان آوردند، به کافران می‌خندند ❁ بر تخت‌های آراسته می‌نگرند ❁ [و می‌گویند:] آیا کافران پاداش آنچه را که می‌کردند، گرفتند؟﴾ (³).

سپس، همانا او غیبتی را که آشکار می‌سازد و همان شب است، پوششی قرار داد که حال آن بر اهل جحود و انکار مُشتبه گردد، پس هیچ یک از آنان به هیچ وجه و سببی