مِنْ ظُهُورِهِمْ [از پشت‌هایشان] یعنی: از هنگام ظهورشان، یعنی آشکار ساختن [خویش] برای آنان، پس هنگامی که سخن را برای بار دوم بر آنان تکرار کرد، گروهی پاسخ دادند و گروهی انکار کردند، پس آنان در این [پاسخ و انکار] در اطوار (مراحل) و بر مراتب گوناگون بودند، و در دو عالَمِ نورانی و بشری در منازلی جای داده شدند، و خداوند تبارک و تعالی دربارهٔ آنان فرموده است: ﴿پس بعضی از آن ها سعادتمند هستند و برخی شقی﴾(¹).

پس اهل سعادت، همان اهل توفیق، پذیرش و اجابت هستند، و اهل شقاوت همان اهل شک، جحود و انکار هستند، پس آنان در آتش جاودانه‌اند، و آتش همان مَسوخیّت