و شما می‌گویید: «ما چنین نمی‌گوییم و از شما نمی‌پذیریم، بلکه او پروردگار و خالق ماست،» پس اکنون کجاست؟ ببینید، او نیز هلاک شد همان‌گونه که ما هلاک می‌شویم، و زایل شد همان‌گونه که ما زایل می‌شویم، پس خداوند دربارهٔ آنچه در ابتدای امرشان [در آن دورهٔ غیبت/آزمایش] رخ داد، به این سخنِ عزّ و جلّ خود خبر داد﴿همانا کسانی که مرتکب جرم شده بودند، به کسانی که ایمان آورده بودند، می‌خندیدند ❁ و هنگامی که از کنارشان می‌گذشتند، با چشم و ابرو اشاره می‌کردند و کنایه می‌زدند ❁ و هنگامی که به سوی خانوادهٔ خود بازمی‌گشتند، با خوشحالی و مسرّت بازمی‌گشتند﴾(¹).

و این [حقیقت] ای مفضّل، بدین جهت است که همانا مولای تو هنگامی که غیبت را واقع ساخت و عالَم سُفلی را از نگریستن به حقیقت ذاتش محجوب نمود، بر عالَم عُلوی