و با هستیشان بر آنها ظهور نمود سپس آنان را هنگام به وجود آوردنشان فراخواند و به ایشان اعلام کرد که او تکویندهنده و خالق آنان است و ایشان از کون و ارادهٔ او موجود شدهاند، سپس برایشان ظهورِ همراه با مشاهده نمود، پس هنگامی که او را به چشم دیدند، همگی یکصدا از پاسخگویی باز ایستادند (سکوت کردند)، پس اولین خطاب او با ظهورش بر ایشان این بود: من پروردگار شما و پروردگار پدران نخستین شما هستم، یعنی من پروردگارِ کون و هستیام که شما از آن تکوین یافتید، و این [کون] همان ارادهٔ او برای هستی یافتن ایشان است، پس توقف آنان در آن هنگام، سکوت بود، بدون اینکه در درون پاسخ یا انکاری را




