﴿و نشانهٔ روز را روشن‌بین قرار دادیم﴾(¹)، و خداوند سبحان گفت: ﴿و روز را برای زندگی قرار دادیم﴾(²)، و گفت: ﴿همانا تو را در روز رفت و آمدی طولانی است﴾(³) «و آیات در کتاب مانند این، بسیار است، که دلالت می‌کند بر اینکه روز، دلیلی بر ظهور و تجلی است.

بَاب معرفت کون و تکوین و تجلی

و بدان ای مفضّل، که عالَم در هنگام کونِ کلّی پیش از تجلی، آغازِ آفریننده برای آنان، چنان بود که اراده کرد، و ارادهٔ آفریدگار در مورد ایشان یک ارادهٔ واحد بود، زیرا او آنان را در آغاز اول نورانی پدید آورد، آن هنگام که بر ایشان ظاهر شد و با آنان سخن گفت و آنان را با جان‌هایشان آشکار ساخت