است پس فرمود: ﴿آفرینش و برانگیختن شما نیست مگر مانند یک نفس واحد﴾(¹) و به آنان یادآور شد که او آنان را در یک هستی و یک وصف و یک معنی آفریده است و اینکه آنان هنگامی که چنین شوند مؤمنان حقیقی و خالص و مشاهده‌کننده خواهند شد و وصفشان و دیدنشان و مشاهده کردنشان و روی آوردنشان به اخلاص و ایمان و پاک شدن به یک اندازه خواهد بود، و اما کسی که برادر مؤمنش را بر نفس خود برتری دهد و برای مؤمنان بندگی کند، این کار به سبببندگی کردنش برای خداوند و اطاعت او است،که به واسطه آن از خدا افزایش و کامیابی و بلندی مرتبه در حفظ ایمان و معرفت را سزاوار می‌شود، پس او به واسطه این اعمال راهنما و راه و سبب می‌شود، که سزاوار می‌شود خدا برای او منزلتی قرار دهد و به واسطه او هر کس از بندگانش را که دوست دارد رهایی بخشد، به اندازه ی تلاشش درفرمانبری مؤمنان و طلب رضای مولایش در امرحق مومنان.