پس به او حسد ورزيد و او را به جادوگری نسبت داد و او را كشت، و همين‌گونه برای شيث و نوح و ابراهيم و موسی و عیسی و محمد عزعزهم بود، و تمام ظهوراتیی كه در ميان ايشان با پيامبری و رسالت ظهور كردند، مردم آنان را به جادوگری و كهانت متهم كردند، و خداوند متعال از آن (اتهامات) خبر داد و آن را در كتاب روشن ساخت.

این گفته ی خداوند: ﴿همانا او ساحری دانا است﴾(¹)، و این گفته ی خداوند: ﴿همانا اين دو جادوگرند كه می‌خواهند شما را با جادويشان از سرزمينتان بيرون كنند﴾(²)، وَ گفته اش ﴿جز آنکه گفتند: جادوگری يا ديوانه‌ای است﴾(³)، وَ گفته اش: ﴿پس چون موسی با نشانه‌های روشن ما به سوی آنان آمد، گفتند: اين نيست مگر جادويی دروغين﴾ (⁴).

وَ گفته اش: ﴿و كافران گفتند: اين نيست مگر دروغی كه آن را بافته و گروهی ديگر او را بر آن ياری داده‌اند﴾(⁵)، وگفته ی او: ﴿چرا به او همانند آنچه به موسی داده شد داده نشد؟ آيا به آنچه پيش از اين به موسی داده شد، كفر نورزيدند؟ گفتند: که این هر دو جادو است كه پشتيبان يكديگرند و گفتند: ما به همه كافريم﴾(⁶).