وَقَالَ عَلَيْهِ السَلَامُ: "اُطْلُبُوا الْعِلْمَ مِنَ الْعَالِمِ كَشِبْهِ ضَرْعِ الشَّاةِ الَّتِي يُحْلَبُ مِنْهَا فِي كُلِّ و قْتٍ اللَّبَنُ، و اللَّبَنُ أَصْلَحُ الْخَيْرَاتِ، و كَذَلِكَ الْعَالِمُ تَدِرُّ مِنْ عِنْدِهِ الْعُلُومُ الْبَاطِنَةُ فَتَعْمُرُ بِهِ الْقُلُوبُ الْخَاوِيَةُ إِذَا عَملَتْ بِهِ".

و(ایشان) (علیه السلام) فرمود: «علم را از عالم بطلبید، همچون پستان گوسفندی که در هر زمان از آن شیر دوشیده می‌شود، و شیر بهترینِ نیکی‌هاست، و عالم نیز اینچنین است که علوم باطنی از نزد او جاری می‌شود و به و سیله آن، دل‌های خالی (از معرفت)، هنگامی که به آن عمل کنند، آباد می‌گردد».

وَقَالَ عَلَيْهِ السَلَامُ: "خُذُوا مَعَالِمَ دِينِكُمْ مِنْ أَهْلِ مِلَّتِكُمْ و ارْفُضُوا الْمُتَشَبِّهَةَ الْمُقَصِّرَةَ الَّذِينَ قَصَّرُوا عَنْ مَعْرِفَةِ اللَّهِ و هُمْ أَضْدَادُ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ و جَلَّ أَعْطَى الْمُؤْمِنَ أَرْبَعَةً: الْعِلْمَ، و الْعَمَلَ، و الْمَهَابَةَ فِي صُدُورِ الْجَاحِدِينَ، و الْمَعْرِفَةَ".

و(ایشان) (علیه السلام) فرمود: «نشانه‌های دینتان را از اهل ملت خود (هم‌کیشان‌تان) برگیرید، و "متشبّهه" (آنان که خود را به مؤمنان شبیه می‌سازند) و "مقصّره" (کوتاهی‌کنندگان) را، آنان که از معرفت خدا قاصرند و دشمنان مؤمنان‌اند رها کنید، همانا خداوند عزّ و جلّ به مؤمن چهار چیز عطا کرده است: علم، عمل مهابت (ابهت و ترس) در سینه‌های منکران (انکارکنندگان آگاه)، و معرفت (شناخت باطنی)».

وَقَالَ عَلَيْهِ السَلَامُ: "مَنْ أَعْطَى مُؤْمِنًا شَيْئًا مِنْ عُلُومِ اللَّهِ و مَعْرِفَتِهِ مِمَّا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَعْطَاهُ اللَّهُ لِكُلِّ حَرْفٍ سَبْعِينَ أَلْفَ حَرْفٍ، فَإِنْ أَعْطَاهُ و قَدْ أَشْرَفَ ذَلِكَ الْمُؤْمِنُ عَلَى الْهَلَكَةِ