و(ایشان) (علیه السلام) فرمود: «صاحبِ علوم باطنی، که عارف به آنها و عامل به آنچه بدان امر شده است، پروردگارش را به نورانیت (با دیده‌ی بصیرت و نور الهی) می‌بیند».
وَقَالَ عَلَيْهِ السَلَامُ: "مَا نَقَصَ عِلْمُ مَنْ بَذَلَهُ لِأَهْلِهِ".
و(ایشان) (علیه السلام) فرمود: «علمِ کسی که آن را به اهلش (شایستگانش) ببخشد، هرگز کم نمی‌شود».
وَقَالَ عَلَيْهِ السَلَامُ: "بِالْعِلْمِ يُدْفَعُ عَنِ الْمُؤْمِنِ الْكُفْرُ و الشِّرْكُ و الْفُسُوقُ و أَنْوَاعُ الْعَذَابِ".
و(ایشان) (علیه السلام) فرمود: «به و سیله علم، از مؤمن، کفر و شرک و فسق (گناهان آشکار) و انواع عذاب دفع می‌شود».
وَقَالَ عَلَيْهِ السَلَامُ: "مَنْ سَأَلَ عَنِ الْعُلُومِ الْبَاطِنَةِ مُنَازِعًا1 فَلَا تُجِيبُوهُ.
و(ایشان) (علیه السلام) فرمود: «هرکس از علوم باطنی به قصد نزاع (و مجادله) پرسید، پس پاسخش را ندهید».
وَقَالَ عَلَيْهِ السَلَامُ: "مَنْ فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْمَعْرِفَةَ و الْعُلُومَ الْبَاطِنَةَ فَلْيُكْثِرْ مِنْ أَعْمَالِ الْخَيْرِ".