ومولای ما صادق (که عزتش گرامی باد) فرمود: «هرگز نمرد آنکه علمی را زنده کرد و هرگز فقیر (نیازمند) نگشت آنکه مالک فهمی شد».
وَقَالَ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ المُفَضَّلِ عَلَيْهِ السَلَامُ: "أُطْلُبُوا العِلْمَ مِنَ العُلَمَاءِ بِالرِّفْقِ و التَّوَدُّدِ فَإِنَّ العِلْمَ هُوَ الرِّزْقُ، خُذُوا مَعَالِمَ دِينِكُمْ مِنْ عَالِمِكُمْ الَّذِي هُوَ أَعْلَمُ مِنْكُمْ و لْيَتَكَلَّمْ بِمَعْرِفَةِ اللَّهِ أَعْرَفُكُمْ بِاللَّهِ، و تَفَكَّرُوا فِي مَلَكُوتِ اللَّهِ و مَعْرِفَتِهِ لِيَهْرُبَ الشَّيْطَانُ عَنْكُمْ، الصَّدَقَةُ تَدْفَعُ مَيْتَةَ السُّوءِ و هِيَ مُطَارَحَةُ العِلْمِ بَيْنَ المُؤْمِنِينَ لِمَنْ هُوَ دُونَهُمْ فِي العِلْمِ و الْمَعْرِفَةِ، و مَيْتَةُ السُّوءِ الكُفْرُ، و مَنْ سَأَلَكُمْ شَيْئًا يُزِيلُ عَنْهُ الشَّكَّ أَعْطُوهُ مِنْ نَثَائِرِ مَوَائِدِكُمْ، مَعْنَاه إِذَا جَاءَكُمْ السَّائِلُ الطَّالِبُ لِمَعْرِفَةِ اللَّهِ فَأَعْطُوهُ مِثْلَ مَا تُعْطُونَ تَلَامِيذَكُمْ".
وجعفر بن محمد بن مفضّل (علیه السلام) فرمود: «علم را از علما با نرمی و مهربانی بطلبید، زیرا که علم همان رزق (روزی معنوی) است، نشانه‌های دینتان را از عالم خود که از شما داناتر است، برگیرید؛ و باید درباره معرفت خدا، عارف‌ترین شما به خدا سخن بگوید، و در ملکوت خدا و معرفت او تفکر کنید تا شیطان از شما بگریزد صدقه، مرگ بد را دفع می‌کند، و آن (صدقه حقیقی) همانا مطرح کردن و گفتگوی علم میان مؤمنان برای کسی است که در علم و معرفت از آنان پایین‌تر است، و مرگ بد همان کفر (پوشاندن حقیقت) است، و هرکس از شما چیزی پرسید که شک را از او بزداید، از ریزه‌های سفره‌هایتان (دانشتان) به او بدهید، معنایش این است که: هرگاه