قُرْبَى لِأَنَّهُ مَعالِمُ الحَلَالِ و الْحَرَامِ، و مَنَازِلُ أَهْلِ الجَنَّةِ، و الْأُنْسُ مِنَ الوَحْشَةِ، و الصَّاحِبُ فِي الغُرْبَةِ، و الْمُحَدِّثُ فِي الخَلْوَةِ، و الدَّلِيلُ عَلَى السَّرَّاءِ و الضَّرَّاءِ، و السِّلَاحُ عَلَى الأَعْدَاءِ، و الزَّيْنُ عِنْدَ الأَخِلَّاءِ، و الْقَرِيبُ عِنْدَ البَعِيدِ، يَرْفَعُ اللَّهُ بِهِ أَقْوَامًا فَيَجْعَلُهُمْ فِي الخَيْرِ قادَةَ هُدَى يُقْتَدَى بِهِمْ فِي الجَنَّةِ و تُقْتَفَى آَثارُهُمْ و يُقْتَدَى بِفِعَالِهِمْ و تَرْغَبُ المَلائِكَةُ فِي خِلَّتِهِمْ و بِأَجْنِحَتِهَا تَمْسَحُهُمْ، و يَسْتَغْفِرُ لَهُمْ كُلُّ رَطْبٍ و يَابِسٍ حَتَّى الْحِيتَانُ فِي البَحْرِ و هَوامُهُ و سِبَاعُ الأَرْضِ و أَنْعَامُهَا، لِأَنَّهُ حَيَاةُ القُلُوبِ مِنَ الجَهْلِ، و مِصْبَاحُ الأَبْصَارِ مِنَ الظُّلْمَةِ، بِهِ يُلْهَمُ السُّعَدَاءُ و بِهِ يُحْرَمُ الأَشْقِيَاءُ، فَالسَّعِيدُ لَيْسَ هُوَ مَنْ صَفَتْ لَهُ دُنْيَاهُ، لِأَنَّ مَنْ صَفَتْ لَهُ دُنْيَاهُ فَلْيَتَّهِمْ دِينَهُ، و إِنَّمَا سَعِدَ مَنْ سَعِدَ بِإِجَابَتِهِ فِي البِدَايَةِ و شَقِيَ مَنْ شَقِيَ بِإِنْكَارِهِ فِي البِدَايَةِ و جُحُودِهِ فِي النِّهَايَةِ".

ومولای ما امیر نحل (لقب امیرالمؤمنین علی) که عزتش گرامی باد، فرمود: «علم را بیاموزید، زیرا که آموختنش حسنه (نیکی) است، و طلب کردنش عبادت است و مذاکره (گفتگوی علمی) در آن تسبیح است، و پژوهش از آن جهاد است، و آموختن آن به کسی که نمی‌داند صدقه است، و بخشیدن آن به اهلش (شایستگانش) موجب قربت (به حق) است؛ زیرا که آن، نشانه‌های حلال و حرام، و منزلگاه‌های اهل بهشت، و مونس در هنگام و حشت (تنهایی)، و همراه در غربت، و هم‌سخن در خلوت، و راهنما در خوشی و ناخوشی، و سلاح بر دشمنان، و زینت نزد دوستان، و خویشاوند (نزدیک) در میان بیگانگان است، خداوند به و سیله آن اقوامی را رفعت می‌بخشد و آنان را در خیر، رهبران هدایت قرار می‌دهد که در بهشت به ایشان اقتدا می‌شود و از آثارشان پیروی می‌گردد و