جمرات پرتاب می‌کنند: بیست و یک شخص از منطقه‌های باب (سلمان) هستند که آن را همچون ردایی میان خود و شنبویه (دشمن) و آنچه از او به ایشان می‌رسد، قرار می‌دهند.
و ماه حرام: ابوذر است، و عرفه: خدیجه دختر خویلد است، و همچنین مردم گفته‌اند که عرفه نامیده شد زیرا آدم و حوا هنگامی که به زمین هبوط کردند، در آنجا یکدیگر را شناختند (تعارفا)، و معنای آن در حقیقت این است که مؤمنان در آنجا یکدیگر را بشناسند و آن است که به سوی محمد که همان آدم محمود کبیر (آدم بزرگ ستوده) است معرفت یابند.
و حوا در این موضع: خدیجه بنت خویلد است، و مزدلفه: صفیه دختر عبدالمطلب است پس اینان شعائر الله از انوار هستند که خداوند امر فرمود تا حقش در ایشان با ذکر و تعظیم برای خداوند و احد عزوجل برپا داشته شود،» این است آنچه از یکی از و جوه روایت کرده‌ایم.
و از جمله آنچه از شیخ مورد اعتماد ابوالحسین محمد بن علی جلّی (رضی الله عنه) در این معنا پرسیدم:
درباره شخصِ صفا و مروه پرسیدم، پس گفت: «آن دو، شخصِ ابوطالب و فاطمه بنت اسد هستند».