قُلْتُ: فَأَخْبِرْنِي عَنِ الْمَطَرِ الَّذِي يَجِيءُ بَعْدَ النَّحْرِ؟ قَالَ: "إِنَّ اللَّهَ يُطَهِّرُ الدُّنْيَا بَعْدَ دَنَسِهَا ذَلِكَ".
قُلْتُ: فَلِمَ سُمِّيَتْ تِهَامَةُ تِهَامَةَ؟ قَالَ: "لَمَّا غَابَ عَنْهُمْ الشَّخْصُ طَلَبُوهُ طَلَبًا شَدِيدًا فَسُمِّيَ تِهَامَةَ لَمَّا هَامُوا فِي طَلَبِهِ، هَذَا فِي بَعْضِ الْمَوَاطِنِ".
ما این را از اصبغ بن نباته روایت کرده‌ایم که گفت: از ابوالهیثم مالک بن تیهان دربارهٔ این سخن خداوند تبارک و تعالی پرسیدم: ﴿و برای خدا بر مردم است که حج خانه [او] را به جای آورند، [البته بر] کسی که توانایی رفتن به سوی آن را داشته باشد﴾ برای مؤمنان (یعنی این استطاعت برای مؤمنان چه زمانی حاصل می‌شود؟).
گفت: «زمانی که به معرفت «عین»، «میم» و دو «حاء» برسند (اشاره به مراتب عالی عرفانی و اشخاص مقدس که با این حروف رمزگذاری شده‌اند)».
گفتم: پس این سخن خداوند تبارک و تعالی [چه معنا دارد]: ﴿همانا صفا و مروه از شعائر الهی هستند﴾؟.
گفت: «شعائر، سلسل است و الله، همان اسم یعنی «میم» است».
﴿پس هرکس حج خانه کند﴾: «یعنی هرکس اصل و معنا را بشناسد».
﴿یا عمره به جای آورد﴾: «معرفت توحید را بشناسد».