گفت»﴾ و جلّ إسمه (که نامش بزرگ است) فرمود: ﴿سپس روزه را تا شب به پایان رسانید﴾.

پس باطنِ روزه‌ای که خداوند بدان امر فرموده، تقیه و سکوت از تصریح (آشکارا بیان کردن) به علم حق است، و معنای فرمایش سید رسول (که عزتش و الا باد): «مؤمن همیشه روزه‌دار است» این است که: پنهان‌کنندهٔ آن چیزی است که بر آن است (یعنی عقاید و باورهای حقیقی خود).

وَقَدْ رُوِيَ عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ مَالِكِ بْنِ التَّيِّهَانِ عَليهِ السَّلامُ أَنَّهُ قَالَ: قَالَ لِي مَوْلَايَ عَزَّ عِزُّهُ: "إِنَّ اللَّهَ أَبْدَى لَكُمْ أَمْرًا و عَهِدَ إِلَيْكُمْ عَهْدًا فِي حَقْنِ دِمَائِكُمْ و ائْتَمَنَكُمْ عَلَى سِرِّهِ بِحِفْظِهِ إِلَى أَنْ يَصْرُخَ صَارِخَهُ و يَدْعُو دَاعِيَهُ و هَذَا قَوْلُهُ ﴿ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيَامَ إِلَى الَّلَّيْلِ﴾¹ ذَلِكَ بَيَانٌ مِنْهُ فَمَعْنَى الصَّوْمِ التَّقِيَّةُ و الْإِفْطَارُ فَهُوَ التَّصْرِيحُ و الْخُرُوجُ مِنَ التَّقِيَّةِ فَإِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا خَرَجَ بِمَا هُوَ عَلَيْهِ فِي دَوْلَةِ الضِّدِّ إِلَى غَيْرِ مُسْتَحِقٍّ كَانَ قَدْ أَفْطَرَ مِنْ صِيَامِهِ و أَحَلَّ مِنْ إِحْرَامِهِ".

واز ابی الهیثم مالک بن تَیِّهان (علیه السلام) روایت شده است که گفت: مولای من (که عزتش و الا باد) به من فرمود: «همانا خداوند امری را برای شما آشکار ساخت و با شما پیمانی بست در جهت حفظ خون‌هایتان، و شما را بر سرّ خود امین قرار داد تا آن را حفظ کنید تا زمانی که فریادگرش فریاد برآورد و دعوت‌کننده‌اش دعوت کند و