معرفتش بشناسد، خداوند او را از مسخ شدن (دگرگونی به صورتی پست‌تر) در امان می‌دارد و شاهد آن سخن خداوند عزوجل است: ﴿و اما اگر از اصحاب یمین باشد﴾ و معنای دست چپ آن است که دلیل بر سید ابوذر است زیرا از نزد او برکت‌ها آسان (تیسّرت) گشت و دربارهٔ او خداوند (که ثنایش بزرگ باد) می‌فرماید: ﴿پس او را برای آسانی آماده خواهیم کرد﴾.

و در هر دست پنج انگشت است که قوام کف دست به آنهاست، اولین انگشت از دست راست، ابهام (شست) است و آن مادرِ کف دست و تدبیرکنندهٔ تمام انگشتان است و در باطن دلیلی بر سید فاطر (لقبی برای حضرت فاطمه) است زیرا او در ظاهر مادرِ «حاء»ها است، و معنای نامگذاری آن به «ابهام» آن است که خلق منکوس (آفریدگان و اژگون و جاهل به حقایق) از معرفت حقیقت و امر پنهان او در «ابهام» و سردرگمی ماندند.

و دومین، سبابه (انگشت اشاره) است و آن شاهد بر توحید خدا و دلالت‌کننده بر اوست و با آن در دعا و ابتهال و تضرع اشاره می‌شود و آن شخصِ «میم» (که عزتش شکوهمند باد) است که دلیلی بر معرفت (خداوند) ازل (که ثنایش بزرگ باد) می‌باشد و به و سیلهٔ او، او را یافتیم و یگانه دانستیم، و معنای نامگذاری آن به «سبابه» آن است که «میم» (که عزتش شکوهمند باد) «سبب» میان ازل تعالی و خلقش و به امر او سبب‌ساز اسباب است.