عذاب خدا رهایی یافت، و مؤمن، اَعجَمی است، زیرا از [بیان] باطل گنگ شد و به و سیلهٔ معرفتش نسبت به این عالم، بیگانه گشت، و مؤمن، کُردی است، زیرا در اَکوار (جمع کَور: عوالم و نشئه‌ها) بازگشت و در اَدوار (ادوار خلقت و زمان) چرخید، و مؤمن، رومی است، زیرا حقیقت را طلب کرد و به سوی آن نگریست»

وَعَن المُفَضَّلِ مِنْهُ السَّلَامُ أَنَّهُ قَالَ: سَمِعْتُ الصَّادِقَ عزَّ عِزُّهُ يَقُولُ: "تَقَلَّدُوا بِقَلَائِدِ الدُّرَرِ" قُلْتْ: مَوْلَايْ مَا هِيَ قَلَائِدُ الدُّرَرِ؟ قَالَ: "هِيَ المُكَاثَرَةُ مِنْ رِوَايَاتِنَا و أَخْبَارِنَا، و مَنْ كَثُرَتْ رِوَايَاتُنَا و أَخْبَارُنَا عِنْدَهُ عَظُمَتْ مَنْزِلَتُهُ عِنْدَ بَارِئِهِ".

واز مُفَضَّل سلام از او روايت است كه گفت: شنيدم صادق عزّعزّه می‌فرمود: «به گردن بياويزيد قلاده‌های (گردن‌بندهای) دُرَر (مرواريدها)»، گفتم: مولای من، آن قلاده‌های دُرَر چيست؟ فرمود: «آن، بسياری گرفتن از روايات ما و اخبار ماست، و هر كه روايات و اخبار ما نزد او بسيار گردد، منزلتش نزد بارئه‌اش (آفريننده‌اش، خداوند) بزرگ گردد».

تَمَّتِ الْأَخْبَارُ و الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ و نَحْنُ نَتَّبِعُ هَذَا الْكِتَابَ بِالدُّعَاءِ و نَسْأَلُ اللَّهَ بِأَسْمَائِهِ الْحُسْنَى و مَقَامَاتِهِ الْكُبْرَى أَنْ يُقَرِّرَ عِنْدَنَا مَا مَنَحَنَا مِنْ مَعْرِفَتِهِ و يَثْبُتَ عِنْدَنَا مَا خَوَّلْنَاهُ مِنَ الْإِقْرَارِ بِوُجُودِهِ و رُؤْيَتِهِ، و أَنْ يُوَفِّقَنَا لِإِتِّبَاعِ أَوَامِرِهِ الَّتِي تُرْضِيهِ و لِإِجْتِنَابِ مَحَارِمِهِ و نَوَاهِيهِ إِنَّهُ سَمِيعُ الدُّعَاءِ و فِعْلُهُ رِضَاءً