شدم، و من در سلیمان در عصر و دورانش حجاب گزیدم و آصف نامیده شدم، و من در عیسی در عصر و دورانش حجاب گزیدم و شمعون نامیده شدم، و من در محمد در عصر و دورانش حجاب گزیدم و علی نامیده شدم.
منم پیچانندهٔ دوران‌ها و گردانندهٔ روزگاران، من صاحب اعصار و زمان‌ها هستم من شکافندهٔ چشمه‌ساران و پدیدآورندهٔ ابرها هستم، و فصل الخطاب (کلام قاطع و نهایی) از آنِ من است، منم نازل‌کنندهٔ آیات و کتاب، غلوکننده (آنکه درباره من افراط می‌کند) به سوی من بازمی‌گردد و عقب‌مانده (آنکه کوتاهی می‌کند) به و سیله من [به حق] می‌پیوندد، من نورم و نور از من است، همانا مردهٔ ما نمرده و کشتهٔ ما کشته نشده است من همواره جدیدم (و تازه) و هرگز فنا نشده‌ام»
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ الْأَرْمَنِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حَسَكَةَ عَنْ إِبْنِ سِنَانٍ عَليهِ السَّلامُ قَالَ، قَالَ الصَّادِقُ عزَّ عِزُّهُ: "إِنِّي لَأَعْرِفُ مَنْطِقَ الطَّيْرِ و تَفْصِيلَ الْكَلَامِ و جَوَامِعَ الْحِكْمِ، ارْتَقَيْتُ فِي الْأَسْبَابِ و سَخَّرْتُ لِأَوْلِيَائِي السَّحَابَ و عَلَّمْتُهُمْ تَأْوِيلَ الْكِتَابِ، فَمَا و رَائِي لِطَالِبٍ مَطْلَبٌ".
واز عبدالله الأرمنی از علی بن حسکة از ابن سنان (علیه السلام) روایت است که گفت، صادق (عزّ عزّه) فرمود: «همانا من زبان پرندگان و تفصیل کلام (سخن روشن و باز شده) و جوامع حکمت (مجموعه‌های دانش و فرزانگی) را می‌شناسم، در اسباب (راه‌ها و وسایل رسیدن به ملکوت) بالا رفتم و ابر را برای اولیایم مسخّر ساختم (به فرمان