ومن ابراهیم هستم که مخلوقاتم را مسکن دادم و اولیا و اهل طاعتم را برگزیدم و آنان را از شبهه‌های ابلیسانی که در آتش افکنده شده‌اند، پاک ساختم؛ و آتش، مخلوقی از مخلوقات من است که از نور و قدس من برگرفته شده است، و من دل‌های اولیایم را با شناساندن خود، نورانی کردم.
وحجاب من داوود است که آهن را برایش نرم کردم و فرشتگان به امر من برای او تسبیح گفتند، و او سلیمان است که به او پادشاهی‌ای بخشیدم که پس از او سزاوار هیچ کس نباشد، و من یوسف، صاحب چاه هستم؛ و آن چاه، دریای گسترده در علم من است که هر کس از آن بنوشد، زنده می‌ماند و هرگز نمی‌میرد.
وحجاب من موسی است که اولیایم را با معرفت و بازگشت به سوی من نشان‌دار کرد (علامت گذاشت)، و او عیسی مسیح است، و من به [صورت] شمعون صفا آشکارم که زمین و آسمان و مخلوقاتم را مسح کرد (پیمود و درنوردید) و آنان به امر من در قبضه (اختیار) او هستند؛ آغازشان از من و بازگشتشان به سوی من است.
وحجاب من محمد ستوده است که به امر من، اولیایم را از نور من برپا داشت، و من علی هستم که بر خلقم علو یافتم (برتری جستم) و آنان را با لطف و قدرت و رحمتم تدبیر نمودم، و حجاب من فاطر است (فاطمه، شکافنده و آفریننده) که بر خلقم چرخید و اولیایم را بر معرفت من سرشت.