فرمود:«ای یونس، همانا خداوند که حمد از آن اوست، برای خلقش همانند خلقش تجلی کرد (در صورتی مانند مخلوقات ظاهر شد) و هر یک از بندگانش را که خواست، با ظهور خویش به معرفت خود رساند، و اگر چنین نبود، هیچ‌کس در شناخت او جاهل نمی‌ماند،» سپس فرمود: «ای یونس، همانا آنکه او را دیدی، او همان است با تمامیتش (به طور کامل و نه جزئی)، هیچ چیز و هیچ‌یک از آفریدگانش بر او احاطه ندارند و او را نهایتی نیست، آیا سخنم را فهمیدی ای یونس؟» گفتم: آری، به خدا سوگند من نزد تو نیامدم مگر آنکه تصمیم داشتم دقیقاً دربارهٔ همین چیزی که به من خبر دادی، سؤال کنم! پس او تبسمی کرد و فرمود: ﴿پس خداوند تو را از [شر] آنان کفایت خواهد کرد و او شنوای داناست﴾ «و تو ای یونس، کفایت شده و هدایت گشته‌ای»