حلال نیست که از روزی‌های پاکیزه چیزی بخورد در حالی که برادرش در شهر او یا در خانه‌اش نیازمند است، مگر آنکه از او برای این کار اجازه بگیرد»، و عَین (لقبی برای امیرالمؤمنین به معنی سرچشمه و ذات) که عزتش و الاست به سَلسَل فرمود: «ای اباعبدالله»، پس گفت: لبیک ای سرور و مولای من، پس فرمود: «هیچ مؤمنی چیزی از کالای بی‌ارزش دنیا را از برادر مؤمنش دریغ نکرد، مگر آنکه خداوند او را در جان و مالش گرفتار ساخت تا آنکه مجبور شود آن را از روی ناخشنودی برای غیرمؤمنی خرج کند و سپس پاداشی هم بر آن نگیرد، پس هر که می‌خواهد ایمان بیاورد و هر که می‌خواهد کافر شود»، (یعنی:) هر که می‌خواهد باطنِ "دشوارِ دشوارگردانیده شده" را در مورد خود و برادرانش بپذیرد، و هر که می‌خواهد انکار کند، ما برای کسی که آن را انکار کند آتشی آماده کرده‌ایم، به خدا سوگند این همان حق و راستی از جانب پروردگارتان است، همانگونه که من می‌گویم، پس از شک‌آورندگان مباش.