خداوند متعال فرمود: ﴿و هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند بلکه زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند﴾،

وَقَالَ العَالِمُ عزَّ عِزُّهُ: "إِنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ لِلْأَخِ عَلَى أَخِيهِ أَلَّا يَنْوِيَ لَهُ شَرًّا، و لَا يُوغِرُ لَهُ صَدْرًا، و لَا يَعْصِي لَهُ أَمْرًا، و لَا يُفْشِي لَهُ سِرًّا، و لَا يُحَوِّجُهُ إِلَى عُذْرٍ".

وعالم (که عزتش و الاست) فرمود: «همانا خداوند بر برادر و اجب کرده است که برای برادرش نیت بدی نکند، و سینه‌اش را نسبت به او کینه‌ توز نگرداند، و از فرمانش سرپیچی نکند، و رازش را فاش نسازد، و او را محتاجِ بهانه‌آوردن و عذرخواهی نکند».

وَقَدْ سُئِلَ مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ عَليهِ السَّلامُ عَنْ قَوْلِ العالِمِ عزَّ عِزُّهُ: "حَدِيثُنَا صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ؟" فَقَالَ: "إِنَّ الصَّعْبَ المُوَاسَاةُ بَيْنَ الإِخْوَانِ و المُسْتَصْعَبُ المُسَاوَاةُ، و إِنَّمَا هُوَ أَمَرَنَا بِالمُوَاسَاةِ" قُلْنَا: لَقَدْ عَرَّفْتَنَا المُوَاسَاةَ بَيْنَ الإِخْوَانِ فَمَا المُسَاوَاةُ؟ قَالَ: "المُسَاوَاةُ أَنْ تُسَاوِيَ أَخَاكَ المُؤْمِنَ بِنَفْسِكَ و بِكُلِّ مَا تَمْلِكُهُ، إِنْ مَلَكْتَ دِرْهَمَيْنِ دَفَعْتَ لَهُ دِرْهَمَا، و إِنْ مَلَكْتَ دِينَارَيْنِ دَفَعْتَ إِلَيْهِ دِينَارًا فَإِنْ كَانَتْ لَكَ امْرَأَةٌ و لَمْ تَكُنْ عِنْدَ أَخِيكَ امْرَأَةٌ زَوَّجْتَهُ بِمَالِكَ و جَاهِكَ فَهَذِهِ المُسَاوَاةُ" قُلْنَا: يَا عَبْدَ اللَّهِ أَخْبِرْنَا عَنْ رَجُلٍ مَلَكَ دِينَارًا؟ قَالَ: "يَدْفَعُ إِلَى أَخِيهِ النِّصْفَ مِنْ جَمِيعِ مَا يَمْلِكُ" قُلْنَا: فَرُبَّمَا يَمْلِكُ الرَّجُلُ دَابَّةً و احِدَةً كَيْفَ يَصْنَعُ قَالَ: "يَرْكَبُ يَوْمًا و أَخُوهُ يَوْمًا"، قُلْنَا: فَرَجُلٌ مَلَكَ جَارِيَةً و احِدَةً يَطَأُهَا كَيْفَ يَدْفَعُ إِلَى أَخِيهِ نِصْفَهَا؟ قَالَ: "يَسْتَأْذِنُ أَخَاهُ فِي مَسْكِهَا و إِلَّا بَاعَهَا، و دَفَعَ إِلَيْهِ النِّصْفَ مِنْ ثَمَنِهَا، فَإِذَا أَعْطَاهُ مَا يَكْفِيهِ أَوْ قِيمَةَ ذَلِكَ، فَذَلِكَ الَّذِي يَكُونُ قَدْ قَضَى حُقُوقَ الإِخْوَانِ،