و(ایشان که) عزتش و الاست فرمود: «هیچ برادری‌ای صحیح و استوار نمی‌گردد تا آنکه اُبُوَّتی (پدری معنوی) به اثبات رسد، پس هر برادری‌ای گسستنی است مگر برادری ایمانی، که آن پیوندی است استوار و سببی است ناگسستنی، که در آن شرم و رودربایستی نیست و بهره‌جویی و سوء استفاده در آن راه ندارد، از او ارث می‌بری و او از تو ارث می‌برد، با او همدردی می‌کنی و او را با خود برابر می‌دانی، پس هرگاه از او پیشی گرفتی، به او می‌پیوندی (او را نیز به خود می‌رسانی)، و هرگاه غنیمتی یا سودی یافتی، با او تقسیم می‌کنی، خانه‌اش را آباد می‌کنی و انتقام خونش را می‌جویی و بر شادی او حریصی و از عیب‌هایش چشم می‌پوشی، اگر غایب باشد، جانشین او می‌شوی، و اگر حاضر باشد در کنف حمایت خود می‌گیری‌اش، و اگر بلغزد، او را بزرگ می‌داری (و خطایش را می‌پوشانی)، و برای همین است که فرمود: ﴿به زودی بازویت را به و سیله برادرت استوار