باب نوزدهم شناخت آنچه خداوند برای مؤمن بر برادرش و اجب کرده است

عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ مِنْهُ السَّلَامُ عَنْ مَوْلَانَا الصَّادِقِ عزَّ عِزُّهُ أَنَّهُ قَالَ: "إِنَّ اللَّهَ يُطَالِبُ الْمُؤْمِنَ لِأَخِيهِ بِخَمْسِ خِصَالٍ، أَوَّلُهَا الْقِيَامُ بِنُصْرَتِهِ فِي شِدَّتِهِ، و مُسَاوَاتُهُ فِي عِلْمِهِ إِذَا قَوِيَتْ رَغْبَتُهُ، و مُوَاسَاتُهُ عِنْدَ فَاقَتِهِ و إِقَالَتُهُ عِنْدَ عَثْرَتِهِ، و الْإِدْمَانُ عَلَى مُوَاصَلَتِهِ".

از مفضل بن عمر (سلام بر او) از مولای ما صادق (عزتش و الا باد) روایت است که فرمود: «همانا خداوند از مؤمن برای برادرش پنج خصلت را می‌طلبد: نخست برخاستن برای یاری او در سختی‌اش، و برابر ساختن او با خود در دانشش هرگاه رغبتش (برای آموختن) قوی باشد، و یاری مالی و همراهی با او هنگام نیازمندی‌اش، و چشم‌پوشی از لغزشش (نادیده گرفتن و بخشیدن خطای او)، و مداومت بر پیوند و ارتباط با او».

وَرُوِيَ عَنِ السَّكَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَلَيْهِ السَلَامُ عَنِ الْمَوْلَى الصَّادِقِ عزَّ عِزُّهُ أَنَّهُ قَالَ: "مَنْ قَرَّبَ مُؤْمِنًا قَرَّبَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ و مَنْ كَظَمَ عَنْ مُؤْمِنٍ غَيْظًا تَعَطَّفَ اللَّهُ عَلَيْهِ و مَنْ أَحْسَنَ إِلَى أَخِيهِ اتَّصَلَ إِحْسَانُ اللَّهِ إِلَيْهِ، و مَنْ سَتَرَ مُؤْمِنًا أَقَالَهُ اللَّهُ مِنَ الْبَلَاءِ إِذَا و جَبَ عَلَيْهِ".

واز سکن بن محمد از محمد بن علی از عثمان بن عیسی از محمد بن سنان (علیه السلام) از مولا صادق (عزتش و الا باد) روایت شده است که فرمود: «هر کس مؤمنی