عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ مُنْذِرِ بْنِ يَزِيدَ عَنِ الْمُفَضَّلِ مِنْهُ السَلامُ عَنْ الصَّادِقُ عزَّ عِزُّهُ قَالَ: "مِنْ صِفَةِ الْحَكِيمِ أَنْ لَا يَعْبُدَ إِلَّا مَوْجُودًا ظَاهِرًا لِأَنَّ مَنْ غَابَ فَلَمْ يُرَ يُوشِكُ أَنْ لَا يَكُونَ شَيْئًا، إِنَّ الْعَزِيزَ لَمَّا خَلَقَ الْخَلْقَ دَعَاهُمْ إِلَى و حْدَانِيَّتِهِ ثُمَّ ظَهَرَ بَيْنَهُمْ يَنْتَقِلُ فِيمَا يَنْتَقِلُونَ فِيهِ، فَمَنْ عَرَفَهُ هُنَاكَ عَرَفَهُ هَاهُنَا، و مَنْ أَنْكَرَهُ هُنَاكَ أَنْكَرَهُ هَاهُنَا و كَفَى بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا".

از محمد بن صدقه از منذر بن یزید از مفضل (که سلام از اوست) از حضرت صادق (که عزتش شکوهمند باد) روایت است که فرمود:«از صفت مرد حکیم (فرزانه) آن است که جز موجودی ظاهر را نپرستد، زیرا آنکه غایب شد و دیده نشد، نزدیک است که چیزی نباشد، همانا (خداوند) عزیز هنگامی که آفریدگان را آفرید، آنان را به یگانگی خود فراخواند، سپس در میانشان ظاهر شد در حالی که در آنچه آنان منتقل می‌شوند منتقل می‌گشت (یعنی در صورت‌ها و نسل‌های مختلف تجلی می‌کرد)، پس هرکس او را آنجا شناخت، اینجا نیز او را شناخت، و هرکس او را آنجا انکار کرد، اینجا نیز او را انکار کرد و آتش فروزان دوزخ (برایشان) کافی است».

وَعَنْ يَعْقُوبَ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْحَلَّابِ عَنْ غِيَاثِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مِهْرَانَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ الْحَكَمِ عَليهِ السَّلامُ عَنْ الصَّادِقُ عزَّ عِزُّهُ قَالَ: "مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يَعْرِفُ اللَّهَ بِغَيْرِ رُؤْيَةٍ فَقَدْ ضَلَّ و غَوَى لِأَنَّ مَا عُرِفَ مَحْفُوظٌ و مَا جُهِلَ مَنْبُوذٌ، فَإِذَا شَكَّ الْمَرْءُ و ارْتَابَ فِيمَا يَرَى فَهُوَ فِيمَا لَا يُرَى أَشَكُّ و أَرْيَبُ".