دارم آن را بردارید و مرا رها کنید،" پس ابوالخطاب فرمود: "مال تو را در ازای آنچه گرفتی می‌گیریم و تو را در ازای آنچه ذبح کردی، ذبح می‌کنیم،" [بز نر] گفت: "راست گفتی.
وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَدَقَةَ عَلَيْهِ السَلَامُ قَالَ: "وَلَقَدْ رَأَيْتُ أَبَا الْخَطَّابِ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي زَيْنَبَ خَلْفَ الْجَامِعِ و قَدْ أَتَتْ ظَبْيَةٌ فَرَمَتْ بِنَفْسِهَا بَيْنَ يَدَيْهِ، قَالَ فَحَرَّكَ شَفَتَيْهِ بِمَا لَا أَعْلَمُهُ فَإِذَا أَنَا بِأَسَدٍ قَدْ و ثَبَ حَتَّى صَارَ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَقَالَ لِلْأَسَدِ اِئْتِنِي بِالذِّئْبِ الْفُلَانِيِّ، فَمَا كَانَ غَيْرَ بَعِيدٍ إِذَا بِالْأَسَدِ قَدْ أَتَى و فِي فَمِهِ ذِئْبٌ، فَطَرَحَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَقَالَ لَهُ أَلَمْ أَنْهَكُمْ أَنْ تَأْتُوا الْخَشَفَانَ فِي مَرَاتِعِهَا؟ ثُمَّ قَالَ لِلْأَسَدِ خُذْهُ، فَلَطَمَهُ الْأَسَدُ فَشَقَّ جَوْفَهُ فَوَقَعَ الْخَشَفُ مِنْهُ مَيِّتًا، فَتَفَلَ عَلَيْهِ، فَوَثَبَ قَائِمًا، فَقَالَ لِلظَّبْيَةِ خُذِيهِ فَاحْتَمَلَتْهُ و مَضَتْ".