باب نص و دلالت بر محمد بن مفضل

رُوِيَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ كَثِيرٍ الرَّقِّيِّ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ مَوْلَانَا مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ عزَّ عِزُّهُ يَقُولُ: "مُحَمَّدُ بْنُ الْمُفَضَّلِ كَالْمُفَضَّلِ قَدْ أَقَمْنَاهُ مَقَامَ أَبِيهِ و هُوَ الصَّادِقُ عَنَّا و الدَّاعِي إِلَيْنَا و الْمُؤَدِّي عِلْمَنَا و هُوَ بَابِي و حُجَّتِي عَلَى خَلْقِي فَمَنْ أَطَاعَهُ فَقَدْ أَطَاعَنِي و مَنْ عَصَاهُ فَقَدْ عَصَانِي".

از داود بن کثیر رقی روایت شده است که گفت: شنیدم مولای ما موسی بن جعفر عَزَّ عِزُّهُ (عزت و جلالش شکوهمند باد؛ عبارتی که در این جایگاه به مقامی فراتر از بشریت و در حد الوهیت اشاره دارد) می‌فرمود: «محمد بن مفضل همچون مفضل است ما او را در جایگاه پدرش قرار داده‌ایم، و او صادق (راستگو) از جانب ما، و دعوت‌کننده به سوی ما، و رساننده علم ماست، و او بابِ (درگاه) من و حجت من بر خلقم است، پس هر کس او را اطاعت کند، مرا اطاعت کرده و هر کس از او نافرمانی کند، از من نافرمانی کرده است».

وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُعَلَّى النَّيْسَابُورِيِّ قَالَ: دَخَلْنَا عَلَى أَبِي الْحَسَنِ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى عزَّ عِزُّهُ أُرِيدُ أَنْ أَشْكُوَ إِلَيْهِ مُحَمَّدَ بْنَ الْمُفَضَّلِ مِنْهُ السَلامُ فَقَالَ: "مُحَمَّدُ بْنُ الْمُفَضَّلِ مَكْنُونُ عِلْمِنَا و هُوَ دَيَّانُ الْمُؤْمِنِينَ".